مردم ، بنده چرب و نرم دنیا و طالب صندلی و پست و مقام و زد و بندند و انقلاب ، لقلقه زبانشان است تا با آن معیشت کنند . پس اگر به ابتلا و سختی و گرفتاریی آزمایش شوند : انقلابی های واقعی اندکند .
*
شاید اگر امام حسین "ع" امروز می خواست حدیث گرانسنگ مشهورش * را به زبان روز ما بگوید ، چنین می گفت .
* النّاسُ عَبیدُ الدُنیا و الدینُ لَعقٌ علی السِنَتَهُم یَحوطونهُ ما درَّت بِهِ مَعائِشَهُم فَاذا مُحِّصوا بالبلاء قَلَّ الدَّیانون .
بحار الانوار ، جلد 78، صفحه 117.
پنجشنبه ٧ امرداد ۱۳۸٩ساعت
۱:٠٠ ب.ظ توسط تقی دژاکام
نظرات ()
شاید آن روزهای کودکی که با ورقهای امتحانی برای خودم روزنامه ای درست می کردم که علاوه بر لوگو ، خبر و سرمقاله و طرح و جدول و قصه و مطالب دنباله دار داشت فکر نمی کردم که سرنوشت ، سر سازگاری با علاقه هایم داشته باشد و من به حرفه دوست داشتنی خبرنگاری و روزنامه نگاری وارد شوم . اکنون 26 سال از چاپ اولین شعر من در ماهنامه "کیهان فرهنگی" به مدیریت زنده یاد "حسن منتظر قائم" و سپس صفحه "صدای بال اندیشیدن" کیهان در زمان شهید "سید حسن شاهچراغی" می گذرد . درست است که در این مدت دستی در کارهای مدیریتی فرهنگی هم داشته ام ، گاهی روزنامه نگاری هم درس می دهم و کتابهای چندین ناشر معتبر را هم ویرایش کرده و می کنم ، اما همچنان به عنوان با افتخاری می نازم که می خواهم تا پایان عمر همراهم باشد : خبرنگار.
این وبلاگ، شخصی است و البته در آن بر اساس بهره ها و تجربه هایم در امور فرهنگی و رسانه ای بخصوص از آنچه در "کیهان" ِ عزیز فراگرفته ام می نویسم اما به قول مسعود کیمیایی ، در اینجا "بشدت خودم هستم" و الزاما آنچه در اینجا می آورم ، مواضع کیهان یا مراکزی که در آنجا کار کرده و می کنم نیست .
عنوان"آب و آتش" هم ، کنایه ای از همه آن چیزهایی است که به آنها علاقه دارم و بر اساس فرمان دلم قلمی می کنم از دین ، فرهنگ و سیاست و ادبیات و سینما و هنر و اجتماع و هر چیز دوست داشتنی دیگر .
پروفایل تقی دژاکام
پروفایل تقی دژاکام
